บทที่ 52 Chapter 7 คำสารภาพบาป [5]

“อื้ออ พี่คาวิน... เดี๋ยวสิคะ”

...ผู้หญิงหรอ?

ร่างสูงที่โอบกอดหญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปที่หลุดลุ่ย เสื้อเชิ้ตสีขาวของคาวินก็หลุดลุ่ยไม่ต่างจากเธอเลย หัวใจดวงเล็กเต้นราวกับกลองใหญ่ที่ถูกตีอย่างแรง ฉันพยายามกระพริบตาให้ภาพนั้นมันหายไป แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเจ้าคงอยากให้ฉันรับรู้ความรู้สึกของครูปิ่นใช่ไหม? ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ